Ervaringen

Ervaringen zijn geschreven door cliënten zelf of door ouder(s) van onze cliënten

 

Ria, 55 jaar (Brasschaat). Klacht: whiplash

“ Vrij sceptisch, want ik had al zoveel therapieën gevolgd, ging ik in op de
uitnodiging die ik in de Streekkrant gelezen had. Na een zware slag op mijn
hoofd, waardoor mijn hoofd gedraaid naar achter werd geworpen, lijd ik al 17.5
jaar aan allerlei klachten te vergelijken met een ernstige, niet geneesbare
whiplash. Bovendien ben ik door al mijn miserie CVS/ fibromyalgie-patiënte
geworden.

Buiten de vele nek-, schouder- en rugpijnen had ik regelmatig last van misselijkheid,
duizelingen, ijlhoofdigheid, hoofdpijnen en een slecht en dikwijls wazig zicht.
Ik had bij mezelf al vastgesteld dat naarmate de dag vorderde ik steeds minder
goed kon lezen. Ik had het gevoel dat mijn ogen niet meer samenwerkten, niet
meer tot een scherp beeld kwamen, waardoor mijn ogen én mijn hersenen bijzonder
vermoeid geraakten. Een jaar geleden kon ik vanaf de vroege avond niet meer
lezen…

Op de  voordracht, die overigens zeer duidelijk gegeven werd, herkende ik mijn verhaal
voor 100%. Ik moest er niet over nadenken en liet mij meteen inschrijven voor
een intake. De  uitgebreide testen maakten duidelijk dat ik in aanmerking kwam voor de therapie
welke ik zeer trouw en met succes gevolgd heb!

Ik moet wel toegeven dat ik er enkele maanden voor moest doorbijten.
Zo moest ik beginnen met een voorlopige – enkelvoudige – therapeutische bril. Om te lezen,
zette ik er een extra leesbrilletje bovenop (grappig om te zien maar wel
lastig). Het achterhalen van mijn verborgen visuele afwijkingen was zwaar. Maar
vanaf het ogenblik dat Daan het juiste prismaglas op mijn voorlopige bril kon
kleven, keerde de rust weer. Van toen af aan had ik, de ganse dag, een rustig,
stabiel beeld. Wat een visuele verbetering! Na nog enkele weken wennen, kon ik dan
uiteindelijk mijn definitieve, multifocale en van prisma’s voorziene bril gaan
ophalen. De glazen zijn zo dun als een gewone multifocale bril, wat ook niet
onbelangrijk is.

Nu, 9  maanden later, kan ik alleen maar zeggen dat ik super tevreden ben. Mijn zicht
blijft de ganse dag rustig en helder, zelfs tijdens wandelingen in de natuur.
Voordien werd ik altijd ijlhoofdig en onzeker op onregelmatig terrein. Ik heb
nog raar of zelden last van duizelingen en kan me langer concentreren. Als ik
nu nog hoofdpijn heb, ligt de oorzaak in mijn nek. Eerlijkheidshalve moet ik er
wel aan toevoegen dat deze therapie niet alle klachten van whiplash en
CVS/fibromyalgie wegneemt, wat ook logisch is.

Ik mag zeker niet vergeten te vermelden dat Daan en Natalie hun uiterste best doen om
je op je gemak te stellen, door je o.a. grondig in te lichten over elke stap
die in de therapie gezet wordt. Je weet waaraan je begint!

Het is  alleen maar spijtig dat ik zoveel jaren deze problemen heb gehad want geen
enkele oogarts kon (?) mij helpen, terwijl de oplossing zo eenvoudig is!

 

 

Yvonne Keulemans, groep 7, (Raamsdockveer, NL). Klacht: hoofdpijn, lees –en rekenproblemen

Hallo, ik ben Yvonne Keulemans, ik ben 11 en heb een bril. Een half jaar geleden had ik niet kunnen bedenken dat ik blij zou kunnen zijn met een bril, maar nu een half jaar later kan ik gewoon niet meer zonder bril. En ik zal je vertellen waarom ik er zo blij mee ben… Ik had aan het begin van groep 7 heel erg veel last van hoofdpijn, thuis maar een klein beetje maar op school tijdens het werken en met het speelkwartier kon ik het niet meer houden. Ik kon me ook erg moeilijk concentreren op mijn werk. Ik was er niet helemaal bij, als de juf iets uitlegde of een lesje gaf kon ik me maar half concentreren. Ik dacht meer aan mijn hoofdpijn.

Toen wees iemand ons op het neurovisueelcentrum in Antwerpen. Ik vond het geweldig om er bij na te denken dat mijn hoofdpijn weg zou zijn, dus we gingen naar het neurovisueelcentrum op gesprek. Toen we naar Antwerpen gingen vond ik het best wel spannend, want ik wist natuurlijk niet wat er aan de hand was met mijn ogen, ik zag gewoon scherp dus wat was er mis? We moesten eerst in een kamer een gesprekje houden, over waar ik last van had. Toen we klaar waren met dat gesprekje, gingen we naar een klein kamertje waar allemaal apparatuur om je ogen op te meten. Daar gingen we wat testjes doen om te kijken wat er nou aan de hand was met mijn ogen. Het leukste vond ik het testje van het rondje en het kruisje, maar ik vond het ook heel raar hoe dat kon, hoe ik wel het kruisje kon zien bewegen en papa en mama niet. Toen ik allen testjes had gedaan kreeg ik te horen dat het beste voor mij was dat ik een bril kreeg, papa en mama hadden daar goed over zitten overleggen in de auto maar toen we weer thuis waren hadden we Daan en Natalie gelijk gebeld dat wij graag aan de slag wilden bij het neurovisueelcentrum.

Ik kreeg mijn eerste bril, en er ging een wereld voor me open. Geen hoofdpijn meer en het ging ook beter op school, ik kon me heel goed concentreren op mijn werk. Een paar weken later kreeg ik een glaasje achter mijn glas geplakt, en werd mijn echte bril glazen geslepen, het was heel fijn en raar dat ik weer diepte kon zien, weer kon paardrijden en weer op de fiets kon, er ging opnieuw weer een wereld voor me open… Toen mijn bril klaar was, was ik ontzettend blij, het ging echt super op school. Ik ging heel erg vooruit met lezen en rekenen. Met de entree (dat is een toetsje voor kinderen uit groep 7, om te kijken waar je nog wat meer aandacht aan moet besteden,) had ik het erg goed gedaan. Ik ben heel erg blij dat we aan de slag zijn gegaan bij het neurovisueelcentrum.

En wat vonden jullie er van? Na ja, ik vond het heel leuk dat ik mijn verhaal aan jullie heb kunnen vertellen.

Groetje,

De blije groep 8er Yvonne Keulemans

 

 

 

 

 

 

Mevr. Tine Smits, 56 jaar (Ekeren). Klacht: balansproblemen

Na een meer dan 20 jaar durende zoektocht naar wat er nu eigenlijk mis me is, ben ik na tal van omzwervingen terechtgekomen in het NeuroVisueelCentrum. Ik moet toegeven dat ik eerst de nodige terughoudendheid had, omdat tot hiertoe nog nooit een oorzaak gevonden was voor al mijn problemen zoals:

• Geen aandacht kunnen houden bij voorstellingen, cursussen, seminaries, theaters – mijn aandacht viel compleet weg – fysisch zat ik erbij maar geestelijk niet. Achteraf kon ik ook niet meepraten, omdat ik soms meer dan de helft gemist had.
• Moeilijk lang kunnen blijven zitten op een stoel, dus restaurantbezoek, begrafenissen, trouwvieringen …. was steeds een probleem. Ik haakte steeds mijn voeten achter de poten om toch maar te kunnen blijven zitten en kon mijn aandacht niet bij het gebeuren houden.
• Niet kunnen stappen met iets in mijn handen.
• Niet kunnen blijven stilstaan (musea, huldigingen, ….), steeds vermoeide benen en voeten, zodat ik ergens tegen moest leunen en dan nog was dit heel vermoeiend.
• Geen sport meer kunnen doen, niet lopen, zwemmen, wandelen, aerobic, dansen, skiën  ……. Het enige wat mij wel lukte,was fietsen en ik vermoed dat dit komt doordat je 4 steunpunten hebt.
• Steeds tintelende voeten.
• Onzeker stappen, steeds het gevoel dat je op een natte zwembadvloer of op glad ijs stapt.
• Onzeker gevoel in winkels als je tussen de rayons loopt – alles komt precies op je af.
• Altijd opgetrokken schouders.
• Doordat ik mij volledig moest fixeren om te kunnen blijven staan of zitten, kon ik ook mijn aandacht niet bij het gesprek houden.
• Pijn in vingers en zware handen en armen.
• Niet ter plaatse kunnen trappelen of lopen, geen touwtje springen.
• Steeds in slaap vallen voor T.V. (overdreven moeheid na het werk).
• Tennissen, badminton, golf was niet  aan mij besteed ik kon niet kloppen tegen het balletje, kon ook geen ballen opvangen.
• Nooit kunnen lopen op een iets elegantere schoen – steeds schoenen moeten dragen met brede, platte zolen…….etc.
• Feesten en fuiven waren ook steeds een probleem.

Ik benoemde deze problemen steeds als balansproblemen – kon het ook niet echt duidelijker uitleggen. Meerdere bezoeken aan de dokter – BPPD – relaxatie – acupuncturist – neuroloog met alle mogelijke scans – slaaponderzoek leverden geen resultaten op.  Niemand heeft mij kunnen helpen. Enkele therapeuten merkten wel dat er een probleem was, maar konden het niet benoemen. Ik ben verzeild geraakt bij  Dr. Jan De Vriendt (Atlasprofilax) en Els Van Passen (Cranio-sacrale therapie), die ervoor gezorgd hebben dat ik blokkade- en spanningvrij was en daarom had ik getracht nog eens een toneelvoorstelling bij te wonen. Na een poosje begon ik alles op de scène dubbel te zien en kwam ik tot het besef dat mijn ogen de boosdoener waren. Ik kon niet blijven kijken naar vaste punten! Ik had het geluk dat Els Van Passen het NeuroVisueelCentrum kende. Na enkele testen in het centrum bleek dat mijn ogen inderdaad de oorzaak waren van alle spanningen en blokkades! Door aangepaste therapeutische glazen in mijn bril is het merendeel van al mijn problemen nu opgelost. Voor mij betekent dit een wereld van verschil en kan ik terug deelnemen aan het dagdagelijkse leven op een normale manier zonder steeds te moeten denken, wat is er nu weer met mij aan de hand.

Voor mij persoonlijk is dit een succesverhaal en ben ik heel gelukkig en dankbaar dat er uiteindelijk een oorzaak gevonden werd en dat ik ook geholpen kon worden met de aangepaste bril!

 

Ankelien, 2^e leerjaar (Aartselaar). Klacht: rekenproblemen en faalangst

Er is – letterlijk! – een nieuwe wereld opengegaan voor ons, maar heel speciaal voor onze dochter. En dat dankzij het NVC.

Iedereen is ervan overtuigd dat ze intelligent genoeg is om in het gewone onderwijs mee te kunnen.  En toch, halverwege het 2^e leerjaar struikelt ze over rekenen. Het lukt echt niet.  Elk stukje moeizaam verworven leerstof gooit een ander stuk verworven kennis overboord. De achterstand wordt zienderogen groter. Stress en faalangst krijgen de bovenhand. Emotioneel wordt het moeilijk. Ons zonnetje in huis is doodongelukkig.

Een IQ-evaluatie bevestigt een probleem op gebied van ruimtelijke ordening & rekenen, er wordt zelfs gesproken over dyscalculie. We krijgen advies om te starten met logopedie. Na een tijdje krijg ik het gevoel dat dit eigenlijk niet is wat onze dochter (op dat moment) nodig heeft. Gezien haar zwakke emotionele toestand overwegen we om een kinderpsycholoog te raadplegen. We zijn teneinde raad.

Tot ik op een lezing kennismaak met het NVC.  Hun uitgangspunt is echter een visueel probleem. Tot nog toe heeft nooit iemand nog maar geïnsinueerd dat onze dochter niet goed zou zien, ook zij zelf niet.

Onze eerste afspraak mist zijn effect niet. Van zodra onze dochter haar eerste bril opzet, zie je haar veranderen. Voor het eerst in haar leven stoppen de beelden met dansen. Als je de uitdrukking ‘haar frank valt’ zou gebruiken, zou ik zeggen dat er bij onze dochter een fortuin gevallen is. En dan te weten dat dit nog maar het begin is.

In het begin stelden we ons de vraag: waarom niet gewoon naar de oogarts gaan? Wat is de toegevoegde waarde van het NVC?  Wel, de oogarts meet, stuurt je met een bril naar huis en daarmee is de kous af. Een oogarts kijkt niet naar de beeldverwerking in je hersenen. Een oogarts leert je ook niet ‘visualiseren’. En dat is net wat het NVC wel doet.  Eerst zorgen dat je fysisch goed kan zien om dan te leren ‘zien in je hoofd’, stap voor stap. Eigenlijk terug naar het eerste leerjaar…leren lezen & rekenen, inzicht krijgen in de letters en cijfers.

En reken maar, na 4 maanden wordt er niet meer gesproken over dyscalculie, dyslexie, logopedie of psycholoog.  Faalangst en stress zijn teruggebracht naar een aanvaardbaar niveau…ons zonnetje in huis straalt terug.

Wenst u contact op te nemen met de ouders van Ankelien, neem dan contact met ons op.

 

Gijs, 3e leerjaar (Wouwse Plantage). Klacht: lees- en rekenproblemen, snel afgeleid, chaotisch, snel prikkelbaar en boos

Vanaf januari 2010 was voor ons (pas) duidelijk (na 1 1/2 leerjaar) dat Gijs een leesprobleem had en zo langzamerhand ook een rekenprobleem aan het ontwikkelen was.

Op school was, door ons en de juf, al enkele malen het woord dyslexie gevallen. Maar Gijs kon hier niet op getest worden, daar Gijs eerst 3 maal achtereen tijdens toetsmomenten moest uitvallen. Het enige wat wij als ouders konden doen was zelf de dyslexie toets bekostigen (kosten 750 euro) of afwachten. En juist in die tussentijd van het afwachten ging de school Gijs benaderen en begeleiden als een dyslect.  Wij moesten doorgaan met extra leesbegeleiding thuis. Dit laatste was echter niet gemakkelijk aangezien Gijs, ondanks alle extra moeite die hij op school en thuis deed, totaal geen vooruitgang boekte.

Het was een verschrikkelijke tijd, met name voor Gijs. Hij was zó blij aan het begin van het eerste en tweede leerjaar, hij was o zo trots want hij ging leren lezen en schrijven. Van het gelukzalige enthousiasme wat hij toen uitstraalde bleef niets over wanneer hij met veel pijn en moeite een tekst moest lezen.

Hij was op een gegeven moment niet meer gemotiveerd om te lezen, en wij mega gefrustreerd, daar Gijs de meest eenvoudige woorden (in ons beleving) gewoonweg niet gelezen kreeg, zoals bijv. had, heb… Hij maakte er van alles van behalve datgene wat er daadwerkelijk stond. Daarentegen kon hij in onze ogen moeilijke woorden, zoals bijv. fietsbel, wel in één keer gelezen krijgen. Het lezen van 1 bladzijde op het nivo van AVI 2 nam ongekend veel tijd in beslag.

Ondanks alle snelle, goede en extra ondernomen acties van de juf van Gijs én de schoolbegeleidingsdienst, mocht het niet baten voor onze Gijs. Ze hebben er in mijn ogen alles aan gedaan om Gijs en ons als ouders zo goed mogelijk te helpen. Gijs kon in het eerste leerjaar beter begrijpend lezen dan in het tweede leerjaar, daar de tekst steeds groter en moeilijker werd. Dit maakte dat hij enkel bezig was met het ontcijferen van de te lezen tekst en dus niet meer begreep wat hij nu gelezen had. Ook ging Gijs, omdat hij de tekst niet kon lezen, radend lezen. En wij als goed bedoelende ouders Gijs haast bij elk te lezen woord maar corrigeren, met als gevolg dat Gijs snel opvliegerig en boos werd. Wat voelde hij en wij ons machteloos en schuldig, ook omdat ons geduld op raakte.

Via, via werd ik getipt over het NVC en zodoende ben ik op de site van het NVC het onderwerp dyslexie, taal- en rekenproblemen gaan lezen en heb ik meteen een afspraak gemaakt. Tijdens ons eerste bezoek aan het NVC werd al snel duidelijk dat Gijs een verborgen oogprobleem had. Er werd meteen gestart met eenvoudige visualisatie oefening en er werd gelijk een eerste therapeutische bril aangemeten. Na Gijs zijn eerste bril ging het lezen steeds ietsje beter, niet met grote sprongen, maar hij zag nu wel zelf zijn fout gelezen woorden en nog belangrijker hij kreeg ze gelezen. Nou dit was ons eerste wonder wat we dankzij het NVC ervaarden.

Iedereen die in het eerste leerjaar al opmerkt dat het lezen van zijn of haar kind niet vanzelf en vlot verloopt, raad ik van harte aan om een eenvoudig intakegesprek te doen bij het NVC, omdat ik als moeder nu ervaar en zie dat het niet zo gemakkelijk is voor Gijs, om na twee jaar ploeteren met zijn oude ‘vertrouwde’ patroon,dit om te gooien in een effectieve manier van omgaan met taal én rekenen.

Uit voorzorg heb ik bij onze dochter (Lot) van 6 jaar ook haar ogen laten testen door het NVC. Ondanks het feit dat ze goed leest, maar meer omdat ze geregeld last heeft van hoofdpijn. De uitslag over haar neuro visuele informatieverwerking was… verre van goed. Het advies van het NVC was: wij behandelen graag, maar ga AUB eerst naar een osteopaat, want volgens de bevindingen van het NVC heeft Lot een lichamelijke onbalans en maakt ze gebruik van een lichamelijke correctie, die een onzuiver beeld geeft over haar neuro visuele informatieverwerking. Tot onze verbazing bevestigde de osteopaat alles tot op het laatste detail van wat het NVC ons had verteld en laten zien. Mijn inziens hoef ik niemand uit te leggen dat wij, maar ons Lot nog veel meer, ontzettend blij waren met deze wetenschap. Onze dochter, die geen klager is, blijkt dus last te hebben van voordurende hoofdpijn, afgewisseld met hevige hoofdpijn aanvallen. Dit geeft zonder de juiste behandeling ongetwijfeld vroeg of laat allerlei leerproblemen… en lichamelijke niet te vergeten.

Door deze twee ervaringen kan ik uit de grond van mijn hart zeggen en schrijven, dat de zorg en dienstbaarheid naar ons toe super is!!! De uiterst vakkundige, uitgebreide, complexe en de eerlijke zorg van het NVC is in onze beleving onbetaalbaar. Dit is de kracht van het NVC en deze kwaliteit is niet te koop, dat heb je of dat heb je niet! Wij kunnen met een gerust hart zeggen het NVC heeft het helemaal!!!  Er zijn geen woorden te vinden voor onze dankbaarheid naar het NVC toe! want het NVC heeft ons gezinsleven 2x positief veranderd!!